منوی اصلی
صفحه نخست alh luvtd ;kdn تبیان
درباره وبلاگ
با سلام خدمت شما فقط مطالبی که در قسمت 1- "مطالب،نواها ونماهای تولیدی وبلاگ" 2- :"مطالب و مقالات تولیدی نویسنده" 3- و قسمت : " نرم افزارهای تولیدی نویسنده وبلاگ" میباشد مربوط به نویسنده(بنده) وبلاگ است تمام این مطالب به تلاش خود نویسنده به دست آمده و از هیچ وبلاگی کپی گرفته نشده حتی سعی کرده ام که کالاهایی که دوستان دیگر معرفی کرده اند،معرفی نکنم تا کالاهای جدید را معرفی کنم اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم تشکر
صفحه ها
دسته
لينك دوستان
1- توليد ملي ، سرمايه ايراني
2- سازمان زنان انقلاب(منطقه 6)
3- حمايت ازتوليدملي
4- حمايت از توليد ملي(فرمان رهبرم)
5- ذائقه ايراني ، كالاي ايراني
6- توليد ملي
7- ما ميتوانيم
8- ما ميتوانيم (made in iran)
9- حمايت از توليد ملي
10- ساخت ايران
11- توليدات با كيفيت
10- ايران وطن من
11- توليد ملي حمايت از كار وسرمايه ايراني
12- توليد ايراني افتخار جهاني
13- تك راه(بانك محصولات ايراني)
14-ساخت ايران
15-توريسم ايران
16-ايراني باكيفيت
17-توليد ملت
18-توليد ملي ايران
20-حمايت از توليدات با كيفيت
21-حمايت اقتصادي+توليد ملي
22-حمايت از توليد ملي،كار و سرمايه ايراني
23-توليد ايراني بخريم
24-توليد ملي
25-ايران وطن من
26-ايران سازان
27-راههاي حمايت از توليد ملي
28-توليدات ملي
29-به رنگ ملي
30-ساخت ايران
31-حمايت از اقتصاد ،كار وتوليد ملي
32-كالاي ايراني بخريم
33-توليد با كيفيت ملي
34-روايت 91
35-آسيب شناسي توليدات ملي
36-توليد ملي اقتدار ملي
37-توليد ملي حمايت از كار و سرمايه ايراني
38-توليد ايراني-افتخار جهاني
39-سرآمد
40-باور ملي،حمايت از كار و سرمايه ايراني
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 371623
تعداد نوشته ها : 604
تعداد نظرات : 58
این سایت را حمایت می کنم
Online User
Rss
لوگوی ما



لوگو دوستان

مراقب حمايت‌هاي احساسي از توليد ملي باشيم!
براي حمايت از توليد چه اقداماتي ضروري است؟ پارامترهاي تعيين‌كننده‌ي حمايت از توليد ملي چيست؟ آيا در سال حمايت از توليد ملي بايد راه را براي ورود هر نوع كالاي خارجي به كشور بست؟ اگر اين‌گونه نيست پس چگونه بايد عمل كرد تا توليدات وطني زيان نبينند؟

گروه اقتصادي برهان/ حسين عربي؛ مشكلات بخش عرضه در اقتصاد، مشكلاتي هستند كه ريشه‌ي تاريخي دارند و براي از بين بردن آن نياز به عزم جدّي مردم و مسؤولان است. نظريه‌هاي جديد اقتصاد كلان به رشد اقتصادي نگاه ويژه‌اي دارند و توجه به توليد و بخش عرضه به ايجاد يك نظام جديد اقتصادي بين المللي انجاميده كه در آن تقسيم كار، توليدهاي صنعتي و رقابت شديد مهم‌ترين مشخصه‌ي اين نظام است. براي حضور فعال در اين نظام بايد توان رقابت با رقبايي كه هر روز در حال پيشرفت هستند را داشت و اين موضوع با حمايت سازنده از توليد به سرانجام خواهد رسيد.

 
مقدمه


يكي از تقسيم‌هاي اقتصاد، تقسيم‌بندي به دو بخش «اقتصاد خرد»[1] و «اقتصاد كلان»[2] است. اقتصاد خرد درباره‌ي مسائلي چون رفتار افراد، بنگاه‌ها و بازارها به بحث مي‌پردازد و در مقابل اقتصاد كلان به متغيرهاي كلان در مقياس كل اقتصاد مي‌پردازد، مواردي هم‌چون حسابداري ملي، رشد اقتصادي، مصرف، اشتغال، بيكاري و مواردي از اين دست مي‌پردازد. هر يك از موضوعاتي كه در حيطه‌ي علم اقتصاد كلان قرار مي‌گيرند، موضوعاتي هستند كه در ارتباط با كل اقتصاد هستند. به عنوان مثال توليد در اقتصاد كلان، به كل توليد نظر دارد كه در تمامي بخش‌ها صورت مي‌گيرد و در مقابل در اقتصاد خرد هنگامي كه به توليد اشاره مي‌شود، منظور توليد در يك بنگاه و يا بازار مي‌باشد و كل اقتصاد را شامل نمي‌شود.
 

علم اقتصاد كلان و توليد 

 

يكي از مهم‌ترين و اولين مباحثي كه در اقتصاد كلان به آن پرداخته مي‌شود، بحث «حسابداري ملي»[3] است كه تا حدودي مي‌توان گفت پايه‌ي بسياري از مباحث اقتصاد كلان است. در حسابداري ملي به اندازه‌گيري توليد ناخالص ملي واقعي و بالقوه پرداخته مي‌شود و اين اندازه‌گيري مبناي علم اقتصاد كلان قرار مي‌گيرد. به گونه‌اي كه عمده مباحث اقتصاد كلان حول توليد ناخالص داخلي (GDP) و پارامترهاي تعيين كننده‌ي آن هم‌چون مصرف، سرمايه‌گذاري، صادرات و ... مي‌باشد.

 

در اقتصاد كلان دو وظيفه براي اين علم در نظر گرفته شده است. يكي تثبيت اقتصادي است كه از راه «سياست‌هاي تثبيتي»[4] انجام مي‌شود و ديگري «رشد اقتصادي»[5] است. وظيفه‌ي تثبيتي اقتصاد كلان به انحراف‌هاي ركودي و تورمي مربوط مي‌شود كه با استفاده از سياست‌هاي تثبيتي اين انحراف‌ها از توليد ملي بالقوه، كم و يا حذف مي‌گردد. به عنوان مثال در وضعيتي كه اقتصاد با ركود روبه‌رو است و توليد از مقدار بالقوه‌ي خود كم‌تر است، با استفاده از سياست‌هاي مالي انبساطي مالي و پولي اين انحراف از توليد به حداقل مي‌رسد. 
 

براي حمايت از توليد بايد در ابتدا ديد كلي داشت و تمامي حلقه‌هاي توليد-مصرف را با هم در نظر گرفت. حمايت از توليد ملي به قيمت جفا بر مصرف كننده‌ي داخلي نباشد. حمايت‌هاي احساسي از توليد داخلي كه منجر به ايجاد انحصار در داخل شود، نه تنها به سود توليد داخلي نمي‌باشد، بلكه توليد داخلي را در رقابت با توليدهاي خارجي بسيار نحيف و ضعيف مي‌نمايد.

 

 از سوي ديگر وظيفه‌ي توجه به رشد كه براي اقتصاد در نظر گرفته مي‌شود به اين نكته اشاره دارد كه اقتصاد كلان بايد مباحث تثبيتي را كه بيش‌تر به «طرف تقاضا»[6] توجه دارد رها كرده و به مباحث «طرف عرضه»[7] توجه نمايد.

 

نكته‌اي كه در اين چند سال اخير در كشور ما نيز مورد توجه قرار گرفته است و حتي شعار امسال با نام توليد ملي و حمايت از نيروي كار و سرمايه‌ي ايراني نام گذاري شده است. به نظر مي‌رسد كه اگر با ديد نظريه‌هاي اقتصادي به اين موضوع نگاه كنيم، دو فرض را بر اين نام گذاري مي‌توان متصور بود. اول فرض ديد كلاسيكي به اقتصاد است (توجه به توليد و رشد) و ديگري ديد اقتصاد اسلامي مبني بر اين كه براي كفار هيچ راهي براي تسلط بر مسلمانان وجود ندارد (ولن يجعل الله للكافرين علي المؤمنين سبيلا) يا همان قاعده‌ي «نفي سبيل» 

 

ادامه مطلب بررسي شود .....


                   

 


مراقب حمایت‌های احساسی از تولید ملی باشیم!
برای حمایت از تولید چه اقداماتی ضروری است؟ پارامترهای تعیین‌کننده‌ی حمایت از تولید ملی چیست؟ آیا در سال حمایت از تولید ملی باید راه را برای ورود هر نوع کالای خارجی به کشور بست؟ اگر این‌گونه نیست پس چگونه باید عمل کرد تا تولیدات وطنی زیان نبینند؟

گروه اقتصادی برهان/ حسین عربی؛ مشکلات بخش عرضه در اقتصاد، مشکلاتی هستند که ریشه‌ی تاریخی دارند و برای از بین بردن آن نیاز به عزم جدّی مردم و مسؤولان است. نظریه‌های جدید اقتصاد کلان به رشد اقتصادی نگاه ویژه‌ای دارند و توجه به تولید و بخش عرضه به ایجاد یک نظام جدید اقتصادی بین المللی انجامیده که در آن تقسیم کار، تولیدهای صنعتی و رقابت شدید مهم‌ترین مشخصه‌ی این نظام است. برای حضور فعال در این نظام باید توان رقابت با رقبایی که هر روز در حال پیشرفت هستند را داشت و این موضوع با حمایت سازنده از تولید به سرانجام خواهد رسید.

 
مقدمه


یکی از تقسیم‌های اقتصاد، تقسیم‌بندی به دو بخش «اقتصاد خرد»[1] و «اقتصاد کلان»[2] است. اقتصاد خرد درباره‌ی مسائلی چون رفتار افراد، بنگاه‌ها و بازارها به بحث می‌پردازد و در مقابل اقتصاد کلان به متغیرهای کلان در مقیاس کل اقتصاد می‌پردازد، مواردی هم‌چون حسابداری ملی، رشد اقتصادی، مصرف، اشتغال، بیکاری و مواردی از این دست می‌پردازد. هر یک از موضوعاتی که در حیطه‌ی علم اقتصاد کلان قرار می‌گیرند، موضوعاتی هستند که در ارتباط با کل اقتصاد هستند. به عنوان مثال تولید در اقتصاد کلان، به کل تولید نظر دارد که در تمامی بخش‌ها صورت می‌گیرد و در مقابل در اقتصاد خرد هنگامی که به تولید اشاره می‌شود، منظور تولید در یک بنگاه و یا بازار می‌باشد و کل اقتصاد را شامل نمی‌شود.
 

علم اقتصاد کلان و تولید 

 

یکی از مهم‌ترین و اولین مباحثی که در اقتصاد کلان به آن پرداخته می‌شود، بحث «حسابداری ملی»[3] است که تا حدودی می‌توان گفت پایه‌ی بسیاری از مباحث اقتصاد کلان است. در حسابداری ملی به اندازه‌گیری تولید ناخالص ملی واقعی و بالقوه پرداخته می‌شود و این اندازه‌گیری مبنای علم اقتصاد کلان قرار می‌گیرد. به گونه‌ای که عمده مباحث اقتصاد کلان حول تولید ناخالص داخلی (GDP) و پارامترهای تعیین کننده‌ی آن هم‌چون مصرف، سرمایه‌گذاری، صادرات و ... می‌باشد.

 

در اقتصاد کلان دو وظیفه برای این علم در نظر گرفته شده است. یکی تثبیت اقتصادی است که از راه «سیاست‌های تثبیتی»[4] انجام می‌شود و دیگری «رشد اقتصادی»[5] است. وظیفه‌ی تثبیتی اقتصاد کلان به انحراف‌های رکودی و تورمی مربوط می‌شود که با استفاده از سیاست‌های تثبیتی این انحراف‌ها از تولید ملی بالقوه، کم و یا حذف می‌گردد. به عنوان مثال در وضعیتی که اقتصاد با رکود روبه‌رو است و تولید از مقدار بالقوه‌ی خود کم‌تر است، با استفاده از سیاست‌های مالی انبساطی مالی و پولی این انحراف از تولید به حداقل می‌رسد. 
 

برای حمایت از تولید باید در ابتدا دید کلی داشت و تمامی حلقه‌های تولید-مصرف را با هم در نظر گرفت. حمایت از تولید ملی به قیمت جفا بر مصرف کننده‌ی داخلی نباشد. حمایت‌های احساسی از تولید داخلی که منجر به ایجاد انحصار در داخل شود، نه تنها به سود تولید داخلی نمی‌باشد، بلکه تولید داخلی را در رقابت با تولیدهای خارجی بسیار نحیف و ضعیف می‌نماید.

 

 از سوی دیگر وظیفه‌ی توجه به رشد که برای اقتصاد در نظر گرفته می‌شود به این نکته اشاره دارد که اقتصاد کلان باید مباحث تثبیتی را که بیش‌تر به «طرف تقاضا»[6] توجه دارد رها کرده و به مباحث «طرف عرضه»[7] توجه نماید.

 

نکته‌ای که در این چند سال اخیر در کشور ما نیز مورد توجه قرار گرفته است و حتی شعار امسال با نام تولید ملی و حمایت از نیروی کار و سرمایه‌ی ایرانی نام گذاری شده است. به نظر می‌رسد که اگر با دید نظریه‌های اقتصادی به این موضوع نگاه کنیم، دو فرض را بر این نام گذاری می‌توان متصور بود. اول فرض دید کلاسیکی به اقتصاد است (توجه به تولید و رشد) و دیگری دید اقتصاد اسلامی مبنی بر این که برای کفار هیچ راهی برای تسلط بر مسلمانان وجود ندارد (ولن یجعل الله للکافرین علی المؤمنین سبیلا) یا همان قاعده‌ی «نفی سبیل» 
                   

 

 

 

ادامه مطلب.....

 

 

 

به هر حال آنچه قابل اشاره است این که، در سال‌های اخیر موضوعات اقتصادی و تأکید بر طرف عرضه به عنوان دید غالب در کشور مطرح بوده است. نام گذاری امسال به عنوان تولید و سال‌های قبل هم‌چون«جهاد اقتصادی»، «همت مضاعف، کار مضاعف»، «نوآوری و شکوفایی» به صورت مستقیم به بخش عرضه‌ی اقتصاد توجه دارد و حتی «اصلاح الگوی مصرف» نیز به صورت غیر مستقیم کمک و حمایت از تولید و بخش عرضه را در نظر دارد. توجه به بخش عرضه‌ی اقتصاد موضوعی است که لازمه‌ی اقتصاد ایران می‌باشد.

 

چرا که به صورت تاریخی، در کشور مشکلاتی بر سر راه تولید داخلی وجود داشته است و آن را سخت یا حتی بی انگیزه نموده است. مشکلات فرهنگی مانند تمایل به مصرف کالای خارجی، مشکلات حقوقی بر سر راه تولید، مشکلات و نواقص قانون‌های مختلف در زمینه‌ی حمایت از تولید، مشکلات ساختاری تکنولوژیکی بر سر راه تولید، بهره‌وری پایین، تضاد در زمینه‌ی انتخاب تکنولوژی تولید (کاربر و یا سرمایه بر بودن) و در این اواخر تحریم‌های بین المللی و مشکلات بر سر راه صادرات و واردات و مشکلات دیگر همگی باعث شده که تولید ملی در ایران جایگاه واقعی خود را به دست نیاورد.


 

چگونه از تولید حمایت کنیم؟
 

می‌توان به بحث تولید از جنبه‌های مختلفی نگاه کرد. از فراهم سازی زمینه‌های تولید گرفته تا توزیع و خدمات پس از فروش برای تولید یک چرخه‌ی اقتصادی-اجتماعی در جریان است که در نهایت از آن می‌توان با عنوان «چرخه‌ی تولید-مصرف» یاد کرد. در این چرخه که به مانند حلقه‌های یک زنجیر به هم‌دیگر متصل هستند، نیاز به دید جامع و کلی وجود دارد تا همه‌ی زنجیره را با هم‌دیگر نگاه کند.

 

به عبارت دیگر این زنجیره‌های به هم‌دیگر متصل، اگر به صورت تک به تک نگاه شوند و مورد توجه قرار گیرند، ممکن است در کوتاه مدت به نتیجه برسد و خود را بازیابد، اما اگر به بقیه‌ی زنجیره نگاه نشود به ایجاد مشکلات ساختاری می‌انجامد. به عنوان مثال از تعرفه به عنوان ابزاری برای حمایت از تولید نام برده می‌شود که این خود یک حلقه‌ی زنجیر می‌باشد. اما حلقه‌ی دیگر چرخه‌ی تولید مصرف، حمایت از مصرف کننده نیز می‌باشد. اگر با حمایت از تولید داخل با بستن تعرفه‌ی زیاد بر یک کالای خاص موجب شویم که مصرف کننده تنها با گزینه‌ی انتخاب کالای ایرانی روبه‌رو شود، تولید کننده در صورت مشاهده‌ی انحصاری بودن تولید خود ممکن است از کیفیت کالای خود بکاهد و یا قیمت آن را افزایش دهد.

 

در آن صورت معامله‌ای می‌شود که هر دو سر ضرر است. با حمایت از تولید داخل انتظار داشتیم که با اهمیت دادن به کالای تولید شده در داخل، باعث شکوفایی تولید شویم، اما این حمایت باعث کاهش کیفیت محصول و عدم توان برای رقابت با مشابه خارجی آن می‌شویم که این خود یک طرف ضرر است و از طرف دیگر به مصرف کننده نیز با کاهش گزینه‌هایی که می‌توانست انتخاب کند، زیان وارد می‌کنیم و مطلوبیت او را کاهش می‌دهیم و این هم طرف دیگر ضرر. برای حمایت از تولید باید در ابتدا دید کلی داشت و تمامی حلقه‌های تولید-مصرف را با هم در نظر گرفت. حمایت از تولید ملی به قیمت جفا بر مصرف کننده‌ی داخلی نباشد. 
 

این گونه حمایت‌های احساسی از تولید داخلی که منجر به ایجاد انحصار در داخل شود، نه تنها به سود تولید داخلی نمی‌باشد، بلکه تولید داخلی را در رقابت با تولیدهای خارجی بسیار نحیف و ضعیف می‌نماید. گاه شنیده می‌شود که چون امسال به عنوان سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه‌ی ایرانی نام گذاری شده است، پس راه ورود هر گونه کالای خارجی را ببندیم و یا واردات آن را پر هزینه کنیم. این موضوع اگرچه ممکن است در کوتاه مدت باعث رشد فروش تولید داخلی گردد، اما در بلند مدت می‌تواند حتی به ضرر تولید داخلی باشد.

 

تولید داخلی را باید به صورتی حمایت نمود که توان رقابت با کالای خارجی را داشته باشد و بتواند در بازارهای بین المللی به عنوان رقیب جدّی محصولات خارجی، جایگزین آن 1111محصولات شود و با افزایش صادرات کشور، به تولید کمک بیش‌تری نماید. با حمایت از تولید و ایجاد یک محیط رقابتی، بنگاه دیگر شرایط قیمت گذاری را (که در شرایط انحصاری خواهد داشت) از دست خواهد داد و در آن صورت است که برای رقابت با رقبا به سمت اصلاح و بهبود تکنولوژی تولید و یا کاهش هزینه‌ها خواهد رفت.

 

برای بهبود تکنولوژی و کاهش تولید بنگاه مجبور خواهد بود که به سمت ابداع و نوآوری برود و در این صورت است که افزایش تولید به صورت مستمر و مداوم خواهد بود. از طرف دیگر مصرف کننده نیز با روبه‌رو بودن با انتخاب‌های جدید و بهتر به لحاظ کیفیت روبه‌رو خواهد بود و با خرید و استفاده از این محصولات، مطلوبیت و رضایت‌مندی خویش را بالا می‌برد. به عنوان نتیجه‌ی بحث می‌توان گفت که توجه به طرف عرضه در اقتصاد ایران یک نیاز و الزام تاریخی و مهم می‌باشد.

 

این مهم با توجه به وضعیت جهان امروز و تشدید رقابت میان اقتصادها دو چندان می‌شود. با این وجود حمایت از تولید نباید یک حمایت احساسی و غیر حساب شده باشد. باید به گونه‌ای از تولید حمایت نمود که بتوان اشتغال و صادرات را افزایش داد و در تجارت جهانی نیز جایی برای کشور خود باز کرده و با توجه به اعمال تحریم‌های یک جانبه‌ی غرب، قاعده‌ی نفی سبیل را جامه‌ی عمل بپوشانیم.(*)


پی‌نوشت‌ها:
 

[1].Microeconomic


[2].Macroeconomic
 

[3]. National Accounting
 

[4]. Stabilization Policy
 

[5]. Economic Growth
 

[6]. Demand Side


[7]Supply Side 


منبع:http://borhan.ir

 

 

چهارشنبه بیست و پنجم 5 1391 10:5
X