منوی اصلی
صفحه نخست alh luvtd ;kdn تبیان
درباره وبلاگ
با سلام خدمت شما فقط مطالبی که در قسمت 1- "مطالب،نواها ونماهای تولیدی وبلاگ" 2- :"مطالب و مقالات تولیدی نویسنده" 3- و قسمت : " نرم افزارهای تولیدی نویسنده وبلاگ" میباشد مربوط به نویسنده(بنده) وبلاگ است تمام این مطالب به تلاش خود نویسنده به دست آمده و از هیچ وبلاگی کپی گرفته نشده حتی سعی کرده ام که کالاهایی که دوستان دیگر معرفی کرده اند،معرفی نکنم تا کالاهای جدید را معرفی کنم اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم تشکر
صفحه ها
دسته
لينك دوستان
1- توليد ملي ، سرمايه ايراني
2- سازمان زنان انقلاب(منطقه 6)
3- حمايت ازتوليدملي
4- حمايت از توليد ملي(فرمان رهبرم)
5- ذائقه ايراني ، كالاي ايراني
6- توليد ملي
7- ما ميتوانيم
8- ما ميتوانيم (made in iran)
9- حمايت از توليد ملي
10- ساخت ايران
11- توليدات با كيفيت
10- ايران وطن من
11- توليد ملي حمايت از كار وسرمايه ايراني
12- توليد ايراني افتخار جهاني
13- تك راه(بانك محصولات ايراني)
14-ساخت ايران
15-توريسم ايران
16-ايراني باكيفيت
17-توليد ملت
18-توليد ملي ايران
20-حمايت از توليدات با كيفيت
21-حمايت اقتصادي+توليد ملي
22-حمايت از توليد ملي،كار و سرمايه ايراني
23-توليد ايراني بخريم
24-توليد ملي
25-ايران وطن من
26-ايران سازان
27-راههاي حمايت از توليد ملي
28-توليدات ملي
29-به رنگ ملي
30-ساخت ايران
31-حمايت از اقتصاد ،كار وتوليد ملي
32-كالاي ايراني بخريم
33-توليد با كيفيت ملي
34-روايت 91
35-آسيب شناسي توليدات ملي
36-توليد ملي اقتدار ملي
37-توليد ملي حمايت از كار و سرمايه ايراني
38-توليد ايراني-افتخار جهاني
39-سرآمد
40-باور ملي،حمايت از كار و سرمايه ايراني
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 371646
تعداد نوشته ها : 604
تعداد نظرات : 58
این سایت را حمایت می کنم
Online User
Rss
لوگوی ما



لوگو دوستان

 


قسمت اول را اينجا ببينيد

قسمت دوم را اينجا ببينيد

قسمت سوم را اينجا ببينيد

قسمت چهارم را اينجا ببينيد

 



در كشورهايي مانند ايران كه به اصطلاح «دولت هاي رانتي» حاكميت مطلق بر سازوكار اقتصادي دارند و حتي به دليل حجيم بودن و پوشش سطح عمده اي از جامعه سياسي، سياست هاي فرهنگي و سياسي را نيز تحت تاثير اميال خود دارند، مقوله نگاه نخبگان به توليد و سرمايه انساني ارزشي دوچندان مي يابد. برنامه هاي توسعه در ايران قدمتي به درازاي پنج دهه دارد؛ اوايل دهه ۴۰ خورشيدي «سياست صنعتي شدن» ايران تقريبا همزمان با بسياري از كشورهاي جهان سوم به ويژه كره جنوبي، تركيه و برزيل به اجرا گذاشته شد،

 

اما ويژگي اين دوره از برنامه توسعه وابستگي شديد رژيم شاه به خارج از كشور و از اين رو تجويز نسخه هاي غيربومي براي اقتصاد و اجتماع ايران با هدف رشد سريع و منكوب كردن فضاي سياسي جامعه بود. اين روند بدون ترديد ناشي از نگاه «بيش انگارانه» و كاملا«سياسي» رژيم شاه به ساختار اقتصاد و اجتماع ايران بود. نخبگان سياسي آن زمان با هدف منجي گري و ساختن جزيره ثبات در خاورميانه طراحي توسعه اقتصادي را البته با كمك دلارهاي نفتي و در سايه استبداد سياسي حاكم به اجرا درآوردند و در اين فرآيند اگرچه رشد شاخص هاي اقتصادي هدف بود ولي مقصود اصلي بالابردن سطح رفاه براي جلوگيري از نفوذ كمونيسم و رشد آموزه هاي ليبراليسم در ايران بود كه خود از موجبات فروپاشي رژيم شاه شد. پس از انقلاب اسلامي و بعد از دوران جنگ يك بار ديگر «توسعه با برنامه» در دستور كار قرار گرفت.

 

«سازندگي» در حقيقت نسخه سياسي توسعه اقتصادي بود كه هدف آن گريز از تضييقات ناشي از جنگ و پاسخ به مطالبات انباشته شده زمان جنگ بود و نه ارايه يك برنامه منسجم جهت توسعه پايدار. به عبارتي يك بار ديگر هدف توسعه نويسان «سياسي» شد و نخبگان سياسي در واكنش به مطالبات افزون مردم، برخي سياست هاي اقتصادي را براي چند صباحي طراحي كرده و بدون نگاه به آينده اي مطمئن آغازگر راهي شدند كه بعدها همگان در اواسط دهه ۷۰ خورشيدي نتايج زيانبار آن را ديدند.

 

 

طي اين سال ها رشد سرمايه داري دولتي و گرايش هاي سرمايه دارانه و افزايش وابستگي به نفت موجب تشديد سيطره دولت بر اقتصاد و رانتي شدن بيشتر فضاي اقتصاد شد. طي سال هاي بعد افزايش مطالبات سياسي باعث رويش دولتي شد كه عمده ترين وظيفه خود را توسعه جامعه مدني و بازسازي فضاي سياسي جامعه مي دانست و از اين رو دولتيان و برنامه نويسان در مواجهه با فشار مطالبات سياسي و واقعيات موجود، استراتژي توسعه اقتصادي را تحت تاثير فضاي سياسي حاكم و به عبارتي گفتمان سياسي حاكم تدوين كردند. 


    اما ظهور دولت نهم در شرايطي صورت گرفت كه پيروز انتخابات در شعارهاي انتخاباتي ضمن نفي كامل گذشته بر پيدايي انقلابي ديگر بر پايه «عدالت، توزيع عادلانه ثروت و آوردن پول نفت بر سر سفره مردم» نه تنها دولت هاي سلف خود را به طور كامل نفي كرد، بلكه سياست هاي اقتصادي را نيز باعث نابساماني معيشت توده هاي مردم و به خصوص طبقات فرودست دانست. 


    دولت جديد در شعارهاي انتخاباتي خود مشكلات اقتصادي را عموما «سياسي» معني كرد و از اين رو با ابزارها و شعارهاي سياسي به ارايه راه حل هاي اقتصادي پرداخت. البته بسياري از كارشناسان در همان زمان توده گرايي نزد جريان پيروز انتخابات را يك خطر تلقي كرده و نسبت به گسترش دامنه آن به حوزه اقتصاد و تصميمات كلان اقتصادي هشدار مي دادند ولي موضوع نه به صراحت مورد توجه قرار گرفت و نه تلاش شد تا طريق مطلوب حاصل آيد. اين نگاه يعني سياسي ديدن مشكلات اقتصادي در سال هاي اخير موجب شده تا دولت به عنوان عامل اصلي توسعه، در برنامه هاي اقتصادي خود بيش از آنكه نگاه بنيادين به توسعه و توليد داشته باشد با هدف راضي كردن توده ها، حل كوتاه مدت مسايل اقتصادي را در دستور كار قرار دهد و از اين رهگذر مسلما توليدگرايي به فراموشي سپرده مي شود.

البته در دولت نهم و دهم به واسطه ظهور گفتمان «عدالت طلبي»، ادبيات سياسي جديدي شكل گرفته كه عمدتا واژگاني چون رانت، مافيا، دانه درشت، سوءاستفاده، كمك به طبقات محروم، اشتغال براي مستضعفان و... را با خود حمل مي كند، اين تركيبات هيچ كدام اقتصادي نيست و عجيب اينكه همه و همه براي راه حل مشكلات اقتصادي به كار مي رود. 


    اين برخورد شگفت انگيز و سياسي با مقولات اقتصادي همچنان كه گفته شد ريشه تاريخي دارد ولي در اين دوره به اوج خود رسيده است. متاسفانه مطالبات افزون شده مردم به خصوص طبقات فرودست، ناپختگي در بالابردن سقف مطالبات (كه از حيث جامعه شناختي آثار زيانباري بر جامعه و نظام سياسي خواهد داشت)، عدم وجود يك استراتژي مدون در ترسيم چارچوب توسعه پايدار، ناكارآمدي نيروهاي انساني تصميم ساز، نفي و رد برنامه توسعه و عدم اجراي سند چشم انداز، ناهمخواني گزاره هاي اقتصادي يا مكاتب رايج و تجربه شده اقتصادي، استفاده از رانت نفت (كه در تاريخ ايران اين نوع و اين حجم استفاده بي بديل است)، ايدئولوژي زدگي اقتصاد (به نوعي كه نحوه اتخاذ و بيان تصميمات اقتصادي يك چارچوب توده گرايانه گرفته است) و روزمرگي اقتصادي باعث شده تا امروز به شدت پيكره نحيف اقتصاد ايران را اغراض، اميال و نگرش هاي سياسي آلوده سازد، اين روند متاسفانه توليد ستيزي را به همراه خواهد داشت.

منبع: روزنامه شرق

 


X